Yogahoudingen

De Tanghouding - een haptoyogavorm

Vanuit Langzit buigen we  — met gestrekte benen —  naar voren en dan pakken we vervolgens de voeten. De neus mag eventueel een knie raken (Eng. Sitting Backstretch; Sanskr. benadert de Pashchimotanasana).

We buigen dus vanuit een zittende positie voor de Tanghouding naar voren, om als het lukken wil onze tenen te pakken. Of dit lukt is afhankelijk van onze persoonlijke bouw. Voor iemand met korte benen en lange armen is dit gemakkelijk.

Een bejaarde Louis van Gorkom maakt de Tanghouding.

Zijn we echter begiftigd met lange benen en korte armen dan vraagt het maken van de Tanghouding veel meer lenigheid. Vaak kunnen we dan niet bij onze voeten. Dit geldt zeker als de leeftijd vordert. We kunnen dan onze knieën wat buigen. De houding heet in dat geval Walvishouding.

Strekken achter onze benen

De belangrijkste functie van de Tanghouding is de strekking achter onze benen. Door de overgang naar de Walvishouding gaat deze strekking verloren. We moeten dus uitkijken naar andere mogelijke aanpassingen. Leggen we een riem rond onze voeten dan kunnen we met korte armen deze strekking toch aanbrengen. Eventueel kan een opgerolde handdoek de riem vervangen.

We gaan er nu vanuit dat we de strekking achter onze benen, in de Tanghouding bij onszelf kunnen aanbrengen. Deze strekking dient net voelbaar te zijn. Doet de strekking echt pijn, dan is het rendement van de oefening kleiner. Dat geldt ook als we deze strekking in het geheel niet voelen.

Een staande variant

Afleiden in de Tanghouding is moeizaam, want de vloer zit in de weg. Hebben we behoefde aan afleiden dan kijken we naar de Kraanhouding. We dienen onze strekking enige tijd aan te houden. Dit mag best een paar minuten zijn. Dit is echter afhankelijk van de tijd die we voor onze oefeningen willen uittrekken. In de praktijk is 20 seconden een goed compromis voor de strekking in de Tang.

Combineren met de Boothouding

De Tanghouding kent geen dynamische fase Wel kunnen we de Tang combineren met de Boothouding. We wisselen dan beide houdingen een aantal keren af. Deze combinatie plaatsen we dan in de inspanningsfase. Is de Boot te zwaar dan kunnen we deze door de Draaibrughouding vervangen. Verder kunnen we de boot een plekje in de activeringsfase geven.