De yogahoudingen

De Utthita Hasta Padahastâsana

Bij de de Utthita Hasta Padahastasana heffen we staande één been. Dan pakken we met de hand aan de tegenover gestelde zijde de hiel van dat been. Vervolgens brengen dit been zo dicht mogelijk bij de schouder (Eng. Standing Hand to Foot Pose; Ned. Extreme-Heffer; Sanskr. hasta = arm, pada = been, utthita = opgericht).

Lenigheid samen met evenwicht

De klassieke staande asana  — een voortzetting van de Vrksasana —  vraagt een gedegen voorbereiding. We gaan er vanuit, dat de cursist de Hanumanasana en de Konasana reeds beheerst.

Twee jonge dames maken de Padahastasana.

De tekening hierboven toont twee maatjes, die de Utthita Hasta Padahastasana maken. De groene grasjes duiden symbolisch het naturisme. Hoewel we deze staande houding moeiteloos op een grasveld kunnen maken, wordt in het algemeen  — ter voorkoming van tekenbeten —  het gebruik van een yogamat aanbevolen. Dit maakt echter het bewaren van het evenwicht moeizamer.

Dus gaan we voor de hier besproken houding even naast die mat staan. Het moet de lezer duidelijk zijn, dat we in de houding enige tijd het evenwicht trachten te bewaren. Bij de minder extreme variant Utthita Hasta Padangusthasana pakken we de grote teen en strekken we het been meer zijwaarts. We moeten daarbij wat hellen voor het evenwicht.