Yogahoudingen

De ‘Hanumanasana’ - als yoga-asana

De Hanumanâsana ofwel het voor-achterwaarts volledig openen van het bekken. De Nederlandse naam van de overeenkomstige asana is Spagaat (Spagaathouding). Hanuman is een belangrijk Goddelijk aspect binnen het Hindoeïsme; hier bekend als de Apenkoning uit het Ramayana.

Een droom van meisjes

Je ziet de oefening overal waar gymvormen op het podium verschijnen. Daarom is het de droom van veel meisjes de onderstaande oefening, ofwel de Spagaat beheersen. Op de afbeelding hieronder zien we de Spagaat ofwel Hanumanasana.

Een denkbeeldige jonge dame maakt de Hanumanasana.

Buigen we in de houding achterwaarts, dan krijgen we een oefenvorm in de richting van de Purna Valakhilyasana, een variant met achterwaartse buiging. Dat is de vorm die de meeste lenigheid vraagt. De voorwaartse buiging vanuit deze houding komt over het algemeen wat lichter over.

Zeker jong aanleren

We kunnen in de Spagaat natuurlijk ook torsen en zijwaarts buigen in de houding. Verder kunnen we er in diverse posities de Armschroef danwel Greepvorm aan toe voegen. Ook mogen we zeker het uitrekken in Gekeerde-Bidgreep niet vergeten. Verder kunnen we via de Konasana van links naar recht en omgekeerd wisselen; een evenwichtige uitvoering spreekt vanzelf.

Het is zeker een houding die, jong moet worden aangeleerd. Ouder dan 16 bij meisjes kan men de houding wel vergeten! Voor jongen geldt hier 12 jaar als grens. Bij jongens gaat het aanleren moeizamer en niet iedereen heeft de bouw voor het aanleren van de bovenstaande houding. Het strekken naar de houding toe vraagt veel geduld, want het neemt jaren. Forceren heeft een groot risico op levenslange blessures in zich. Hier is een goede begeleiding noodzaak.

Tijdig afscheid nemen

De Spagaat is samen met de andere lenigheidshoudingen en spieroefeningen rond het bekken  — mits in de jeugd aangeleerd —  een goede voorbereiding op zwangerschap. (Het gebruik van de Spagaat binnen de sessie, danwel les vinden we in de romanflard binnen de pagina inleiding.) Rond het dertigste jaar, als de tussenwervelschijven gaan inzakken, zullen we de houding zo langzamerhand in fasen weer moeten laten liggen.

Allereerst kunnen we nu de houding gecombineerd met diverse Keerlingen maken  — zoals de Niralamba Sarvangasana —  zodat de stuikbelasting door het gewicht van ons lichaam sterk wordt verminderd. De zittende vorm laten daarbij naar behoefte perioden van een paar weken liggen, zodat ons lijf zich kan aanpassen aan de lenigheid die bij onze leeftijd past. Met tijdig aanpassen houden we een gezonde- rug en heupgewrichten tot op hoge leeftijd.