Yogahoudingen

De ‘Dhanurâsana’ - een yoga-asana

Vanuit Buikligging komen we omhoog  — door de rug achterwaarts te buigen —  vervolgens pakken we met de handen aan weerszijde de enkels en komen we weer verder omhoog; ofwel we maken een Rugboog. De Nederlandse naam is Booghouding (Eng. Bow Pose). De betekenis van het Sanskriet “dhanura” is ‘boog’.

Meer achterwaartse lenigheid

Op de afbeelding hieronder zien we de Booghouding in de vorm van een semi-draadfiguurje. De veronderstelde jonge dame pakt haar enkels en trekt zo haar lijf op in een boogvorm. Het is een gemiddelde uitvoering van de Dhanurasana ofwel Booghouding. Deze asana moeten we jong aanleren; op latere leeftijd geeft dit vaak problemen.

De Dhanurasana in een semi-draadfiguurtje.

Omdat de uitvoering van de Boog vrij simpel is, kunnen we kinderen al op jonge leeftijd met deze yogahouding confronteren. De houding mag dus in een yogales voor kinderen niet ontbreken. In deze les vormt de Boog- ook de voorbereiding op de Bhujangasana en vervolgens de Simhasana. Er is een veelheid aan strekoefeningen en varianten om dit doel te bereiken. Daarbij dienen de begeleiders wel terdege in de gaten te houden, met welke leeftijdsgroep ze werken.

Let op het gevoel in de huid

Voor jonge kinderen houden we het speels, oudere kinderen echter kunnen een dergelijke benadering als stom en dus demotiverend ervaren. Meisjes (meiden) die aan ballet of turnen doen, kunnen we motiveren met varianten in de richting van de Purna Dhanurasana. Een nog grotere uitdaging zijn de staande Rugboogvormen in balans zoals de Natarajasana. De vaardigheid voor het bewaren van dat evenwicht kunnen we opbouwen met de Garudasana.

Maken we de Boog intenser door stap-voor-stap de scheenbenen te pakken, in plaats van de enkels, dan is er een kans op forceren. We spreken dan van stuiken. We dienen tijden de uitvoering van deze vormen van stuiken regelmatig het gevoel in de huid van voeten, benen en billen te testen. Dit kan met sensuele-effleurage van de vingers, een kwastje of een andere streler. Iedere afwijking in gevoel van de benen kan wijzen op een gevaarlijke druk op de zenuw in de onderrug. Een advies aan jeugdigen geven is dan aan de yogalesgever. Dit betekent meestal de houding en verwante vormen te laten liggen, tot medisch onderzoek duidelijk anders uitwijst. Vaak betekent het ook als er niets gevonden wordt, toch voor de veiligheid een stap terug.

Toch voor alle leeftijden

Ergens tussen het twaalfde en het zestiende jaar heeft het geen zin meer, te streven naar een intensere vorm van deze achterwaartse strekhouding. We moeten het nu doen met onze persoonlijke bouw en de bereikte lenigheid. Voor wie op latere leeftijd met een wat stijve- of kwetsbare rug yoga oppakt, is er een alternatief in de vorm van de Pakkethouding.