Yogahoudingen

Adho Mukha Śvānāsana;

Vanuit Kraanhouding brengen we  — bij voldoende lenigheid —  de handen naar de vloer. Vervolgens lopen we met onze handen naar voren en indien nodig eveneens met de voeten naar achteren. Aldus nemen we  — samen met de ondergrond —  de de vorm van een driehoek aan, waarbij onze billen naar boven wijzen (Eng. Downward Facing Dog Pose; Ned. Speurhond-Houding; Sanskr. adho = neerwaarts, mukha = gezicht, Svana = hond; Verz. Hond, Semi-keerling).

De hielen raken de vloer

De tekening hieronder toont een symbolische weergave van de Adho Mukha Svanasana. We gaan er vanuit dat het tweede been en de tweede arm achter de eerste zitten en daarom niet zichtbaar zijn. De groene groene grasjes duiden het naturisme, dus naakt beoefenen als de temperatuur dat toelaat.

Een symbolische weergave van de Adho Mukha Svanasana.

Voor de statische uitvoering is deze tekening van de nu bovenstaande asana duidelijk genoeg. Kunnen onze hielen in de houding de vloer niet raken dan is de Olifanthouding een alternatief. Maken we de Speurhondhouding in een dubbele Teensteun dan is er een risico op achillespees blessures, want we hebben de krachten op deze pezen dan niet goed in de hand.

Bij de perfectionering van de houding trekken we onze rug lichtjes hol, door het hoofd achterwaarts te buigen. Vervolgens ademen in de houding geruime tijd rustig door. De tegenhanger van de Adho Mukha Svanasana is de Urdhva Mukha Svanasana. De dynamische benadering bestaat uit de afwisseling van beide houdingen. We maken een aantal wisselingen met de adem mee. Over het algemeen beginnen we dynamisch om dan statisch in de “Urdhva Mukha Svanasana” te eindigen.