Passiefoefeningen

De inspanningsfase - een deel

De fase waarin krachtoefeningen en asana's en plek kunnen krijgen in de (passiefoefeningen)sessie. We komen Gerda hier tegen in de passieve rol.

De ervaring van Gerda

(Roman; vervolg van de romanflard in de “inleiding”...) Maria ziet in een ooghoek, dat Sita de overgang naar de inspanningsfase alvast in gebaren aankondigt. Ze geeft dit wederom in gebaren door aan Jan, zodat hij Gerda kan terugleggen.

(Meer over Gerda vinden we bij passiefmaatje.)

Jan merkt de gebaren van Maria op en legt de benen van Gerda vanuit deze variant van de Motvorm zorgvuldig terug.

Gerda voelt, dat haar benen met vloer en al flink laag liggen. Bij haar billen zit een knik in de vloer. Langzaam zakken haar benen nog wat. Dan komen ze weer omhoog: ‘En voel Ingrid; voel wat er verandert,’ hoort ze de stem van Louis aan de ander kant.

Met de stembegeleiding: ‘Je bijt op het puntje van je tong, je knijpt in je vuisten en je rekt jezelf eens flink uit,’ zet Sita de inspanningsfase in.

Door haar handen te pakken helpt Maria Gerda met liggend uitrekken.

Jan reageert daarop, door de voeten van Gerda te pakken.

Door inspanning naar ontspanning

‘Goed zo, dat is net wat ik nodig heb,’ borrelt er uit de diepte van het brein van Gerda op. Dit bereikt echter haar stembanden nog niet. Er klinkt slechts een vertraagd, suizend: ‘G-oe-oe-oe-d,’ als onderdeel van een volle inademing.

‘Vervolgens maken we als basis de dynamische fase van de Bekkenlift. We bouwen het rustig op, zodat we geen kramp krijgen,’ klinkt de stembegeleiding met een vrouwenstem.

Maria zet bij Gerda een streling in met een struisvogelveer. Ze probeert de beweging van Gerda die nu de Bekkenlift maakt te volgen. Zelf vindt ze deze vorm van indirect afleiden heerlijk; het geeft je meer energie.

‘Je mag eventueel overgaan naar een eigen vorm,’ zo gaat Sita verder met haar stembegeleiding.

Gerda laat op het laagste punt haar benen uitglijden en gaat zo door herplaatsing van haar handen over naar de Wigoefening. Ze voelt dat de repeterende effleurage over haar lijf zich aanpast door van richting te veranderen.

‘Dan gaan we nu over naar de statische fase of een flow die eindigt in een statische fase,’ zo geeft Sita de volgende stap in de les aan.

Nogmaals laat Gerda zich naar de vloer zakken en verplaatst ze haar handen, om dan in de Radhouding omhoog te komen.

Maria slaat haar handen rond de rug van Gerda als intensiverende aanmoediging.

Jan pakt een grote, kromme pauwenveer om een streling bij Gerda in te zetten.

Gerda voelt die warme handen in haar rug: ‘Goed zo is Maria,’ blijft ergens in haar brein hangen. Het geeft een gevoel van geborgenheid. Verder voelt ze een grote zachte veer over haar bovenbenen en buik van links naar rechts en terug gaan. Het doet de moeite  — die in het volhouden van de oefening zit —  nagenoeg geheel vergeten.

Met: ‘En nu languit!’ beëindigd Sita de inspanningsfase van de sessie. De gedachte: ‘Want de les is al iets uitgelopen, dus is het hoogtijd voor de ontspanningsfase,’ houdt ze voor zichzelf.

De nadruk op ontspanning

Gerda voelt dat Maria haar al heeft losgelaten. Bij de volgende uitademing laat ze zich languit glijden. Voor haar gevoel is de vloer is omgetoverd in een hangmat.

Maria wacht op aanwijzing van Sita en op de te verwachten ademgolf bij Gerda. Ze beseft, dat dit de overgang is naar de ontspanningsfase. Volgende keer is het aan haar de les te geven: ‘Ik zou ze hier met de Poortoefening, de Hangmathouding en Haaioefening komen; om dan in de die Hangmat haar bovenrug te masseren,’ zweeft er door haar brein.

Met: ‘Buiten komt er weer een sneeuwschuiver langs; dat gerommel van het verkeer. Buiten sneeuwt het, binnen echter is het warm en veilig,’ zo zet Sita de les voort. Dan gaat ze in gebaren verder.

Maria ziet dat het een variant van de Motvorm wordt.

(Einde roman; hier verlaten we de ervaring van Gerda en deze lesbeschrijving van de inspanningsfase. Een volledige sessie is opgebouwd uit: Inleiding, inspanningsfase, ontspanningsfase en de activeringsfase.)