Vrijheidskwartier - roman...

30. Het kan soms verkeren

Na een onderhoud met zijn vader vol misverstanden ziet Marcel, dat het gezicht van zijn vader opklaart. Hij heeft dat vaker gezien; krijgt weer hoop. Toch tikt de klok de tijd zenuwachtig weg. Meneer Schoenmaker legt een hand op de schouder van zijn zoon en zegt: ‘Maakt diech gene zorgen Marcel. Ek moest mie vergewittigen oft ge echt den vlinderkens in dien buik hebt. Diezen ouwers zijn gisteravond op visite geweest.’

‘En paps?’ vraagt Marcel vol spanning.

‘We hebben tezamen 'n aardige pint bier gevat. Leuke lui moe'k zeggen; nie helemaal van onze stand, maar dat doet er vandaag nie zo toe; heb ek verstaan. Verder hebben we foto's bekeken. Vooreerst babyfoto's van Iris en d'andere kinderen. Laattieds werden dat vakantiekiekjes. Ek moet zeggen manneke, met dat wichtken Iris heb ge wel den eersten prijs gevat!’ zegt meneer Schoenmaker en hij komt met de vragen: ‘Ge wordt al een flinke tied gedist nie? Kerel, waarom zegt ge dat dan nie?’

Marcel gaat weer zitten. Hij voelt zich opgelucht. “Paps, ik ben bang dat het dan nog erger wordt. ‘De lafaard moet zijn vader er bij halen,’ weet je wel.”

Nu Marcel zich op zijn gemak voelt komt het hele verhaal er uit. Het pochen van de jongens en de weddenschap om die scooter. ‘Ik wil niet wedden!’ “Als wij ongelijk hebben krijg jij deze scooter.” Dan volgt de twijfel! Zal hij het aan Iris vertellen? Vervolgens komt het pannenkoek-eten in ‘de Koffieboon’ en het logeren bij tante Marianne.

Meneer Schoenmaker wordt herinnerd aan het eerste pornoboekje, dat hij als jongen stiekem doorbladerde. Hij had het geleend van een ouder vriendje. De angst om betrapt te worden staat hem weer helder voor de ogen en hij zegt: ‘Ge durft zeg! Dansen in gunder nakie. En dan nog wel die'n tango!’

‘Echt paps; het was mieters! Mag ik de volgende week woensdagavond weer?’ vraagt Marcel en hij beweert: ‘ Ze hebben een tekort aan jongens.’

Dan gaat de bel... Marcel verlaat de kamer om open te doen. Het is Iris die onverwacht voor de deur staat. Eerst stelt hij Iris voor aan zijn moeder, die achter een openstaande keukendeur aan het werk was.

Even later komt Marcel met Iris de huiskamer binnen. Hij stelt haar voor met: ‘Paps dit is Iris.’

Meneer Schoenmaker is gelijk onder de indruk van de jonge dame die voor hem staat. ‘Gij zijdt dus dat madammeke, die mijnen vent geschaakt heeft!’

‘Ja zo zou je het ook kunnen zeggen! Marcel en ik zien mekaar wel zitten,’ antwoordt Iris nuchter.

Meneer Schoenmaker schraapt zijn keel en gaat verder met: ‘Ge hebt trouwens dat rapaille  — van die'n scooter —  enen mooie loer gedraaid. Iris, ge valt mij in den smaak. Doet'ge alsof ge thuis zijdt.’

Marcel weet nu dat het goed zit, want voor zijn vader is zo'n eerste indruk heel belangrijk. Hij heeft Iris geaccepteerd, dus juicht Marcel inwendig. Al gauw is er een levendige conversatie. Iris vat de humor van zijn vader. Omgekeerd stoort hij zich niet aan het openlijk taalgebruik van Iris. Weer gaat het avontuur in ‘Het Vrijheidskwartier’ over de tong. Nu is het hoofdzakelijk het verhaal van Iris. Dat Marcel er niet echt tussen komt deert hem niet. Dan komt het broertje van Marcel, Robbie binnen. Hij houdt de deur open voor zijn moeder, die met een blad binnen komt. Er is koffie en gebak, want er is iets te vieren. Voor Robbie is er warme chocolademelk. Ze gaan rond de salontafel zitten. Marcel en Iris zitten naast elkaar op de bank. Er wordt gesmuld en gesmikkeld. De zware gordijnen zijn in het midden een zo'n halve meter geopend. Buiten loeit de wind langs de muren. Er zijn momenten dat de ruiten rammelen. De vlammetjes dansen in de kachel; het versterkt het gevoel van gezelligheid.

‘Marcel, die dansles kwam goed van pas,’ zegt mevrouw Schoenmaker op een gegeven moment als ingang tot een gesprek.

‘Ja, ik had net een serie danslessen afgerond. Het idee kwam van mijn moeder. Op schoolfeesten zou ik me dan veiliger voelen. Daarom kon ik gisteren zo lekker mee doen,’ zegt Marcel.

‘Brian vindt trouwens dat Marcel talent heeft,’ zo haakt Iris daar op in.

‘Wie is Brian?’ vraagt mevrouw Schoenmaker.

“Brian en Fatima geven in ‘Het Vrijheidskwartier’ oerdans, bio-dance en dansles. Brian is echt een top danser en doet mee aan internationale wedstrijden. Hij heeft mij zijn bekers laten zien. Fatima heeft eerst alleen buikdansen gegeven. Ze helpt met de lessen, want de vaste danspartner van Brian durft niet in haar blootje,” legt Iris uit.

Iris komt met meer weetjes over ‘Het Vrijheidskwartier’. De bewoners, er zijn zowel vaste bewoners als recreanten. Zo zijn er de winkels  — waarin veel vaste bewoners hun werkkring vinden —  die je van twee kanten kunt benaderen. Deze feiten worden langzamerhand verhalen ...

Dansles in het klooster

Sita heeft na de maaltijd even behoefte aan rust. Het was haar beurt om te koken dus doen Annie en Daniële de afwas. Ze neemt even de tijd voor Taboe en leest: “De balletzaal is groter dan Anga verwacht had. Ze is meteen verrukt van de inrichting. Zachtjes sluit ze de deur achter zich dicht. Drie muren van de langwerpige zaal  — zijn van de bodem tot aan het plafond —  voorzien van spiegels. Op middel hoogte loopt er langs alle spiegelwanden, een leuning waar je je aan vast kunt houden. Eén van de twee korte zijden is van glas en kijkt op de ommuurde tuin achter het klooster uit. Aan de rechterzijde van de glaswand bevinden zich een paar grote tuindeuren, net zo als in als in haar eigen kamer. In de linkerhoek bij de glaswand is een gezellig zitje ingericht. In een grote bruine houten kast staat de muziekinstallatie. Met vederlichte pasjes loopt ze naar die kast. Het is een boekorgeltje met gewichtsaandrijving. Ze hijst de gewichten en al gouw klinkt er heerlijke muziek.

Anga is vroeg; Meester Agdar en Cirvel zullen zo wel komen. Ze streelt onwillekeurig haar blote billen in het ritme van de muziek. Nu is het heerlijk om naakt te zijn. Geleidt door haar gevoel laat ze haar blote voeten over de dansvloer glijden. Al snel doet haar gehele lijf mee. Ze geniet van de verrukkelijke luchtstrelingen over haar huid.

Dit heeft ze altijd al gewild. De dans heeft haar altijd getrokken. Ze had danser willen worden! Maar helaas is ze geboren als meisje en meisjes mogen niet dansen. Dat is verboden in de heilige wetten van Taboe.

Toen ze nog jong was liep ze altijd in jongenskleren. Haar moeder vond dat toen nog wel goed, wat dan mocht er veel meer. Zo danste ze op feesten als jongen gekleed. Maar toen ze zeven werd, moest ze sluiers gaan dragen en stijf lopen.

Je mag vooral niet met je heupen wiegen, want dat mag niet van Taboe, omdat de mannen daar gek van worden. Je mag niet lachen, want daar worden de mannen gek van; ga zo maar zo nog maar even door. Je mag helemaal niks meer! Je moet alleen maar ploeteren, zodat de mannen kunnen luieren, drinken en feesten.

Ze kijkt naar zichzelf in de en geniet van de soepele bewegingen van haar lichaam. Zachtjes streelt haar lange haar haar billen. Ze is verrukt van het gevoel. Ze geeft zich nu helemaal over aan de flow. Het is alsof haar voeten over de dansvloer zweven. Er is alleen nog maar de beweging en de muziek; dansen is verrukkelijk. Even komt ze hijgend komt ze tot rust.

Dan volgt er applaus. Ze schrikt even want ze had niemand horen binnen komen. Ze draait zich om, kijkt op en vol verachting naar Meester Agdar en de anderen. Ze herken Cirvel, zuster en de monniken Zogar en Zenur. Verder zijn er nog een paar mensen waarvan ze alleen het gezicht kent. Onder hen is een jonge vrouw met haar zwarte haar in een korte paardenstaart. Ze zit nonchalant op haar habijt, dat ze heeft dat ze heeft uitgetrokken, zodat ze naakt is. Anga kijkt even naar het soepele, gespierde vrouwenlichaam.

‘Jou hoef ik niets meer te leren Anga,’ zegt Meester Agdar ondertussen, met een beetje ironie in zijn stem en hij gaat verder met: ‘Ik moet bij jou in de leer gaan! Maar misschien lukt het zuster Nalita hier nog wel,’ voegt hij er nog aan toe, terwijl hij Anga een knipoogje geeft en de jonge naakte vrouw met paardenstaart aanwijst.

De vrouw staat op en geeft Anga eerst een hand; dan als reactie op de lichaamstaal van Anga, een spontane knuffel ter kennismaking. Dan trekt ze zachtjes Anga de dansvloer op...” Cirvel kijkt op. Annie schenkt al koffie in. Ze legt Taboe open op z'n kop op de tafel. Het is tijd voor het nieuws. Ook Daniëlle komt de kamer binnen. Ze heeft een blad met hapjes in de hand. Het gaat gezellig worden...

PS. lees eventueel verder op de oude romanfragmenten; Natugroetjes, Louis van Gorkom.