Vrijheidskwartier - roman...

25a. Worsteling met de roddelpers

Ongewenst bezoek

Zojuist heeft Fatima thee gezet voor zichzelf. Van al dat strijkwerk voelt ze haar benen. Gelukkig ligt dat linnengoed weer in de kast. Alleen in de hal staat nog een doos met het linnengoed, dat ze van Marianne heeft geleend. De kerst is voorbij en behalve Sandra zijn de slapers weer hun eigen weg gegaan. Ze moet nog wat wennen aan de stilte; vooral omdat op het moment ook Sandra er niet is. Sandra heeft haar ontmoeting met een roddeljournalist; het kon niet uitblijven. Dus is het stil in huis. Niet fysiek stil, want van buiten klink het geknal en gegil van vuurwerk in de aanloop naar de jaarwisseling. De jeugd trekt zich van het verbod niks aan; het knalwerk is te verleidelijk. Er zullen dit jaar wel weer heel wat HALT-straffen worden uitgedeeld. Als tegenhanger klinken er van de binnenstraat vrolijke kinderstemmen. Zo'n waterzandbak is echt ideaal voor de kleintjes. Nu ze geen anderen kan verwennen, verwent ze zichzelf maar met een kop thee met wat erbij, want er is nog gebak over. Dat kan niet altijd, want dan wordt het lijnen, maar zo nu en dan moet het kunnen.

Fatima zet juist het vorkje in haar gebakje, dan gaat de buitenbel. Ze verwacht niemand. Even is daar die gedachte, gewoon de bel de bel te laten. Het kan natuurlijk Sandra zijn, die met haar journalist een rondje buitenom maakt. Nee dat kan niet, want Sandra heeft geen kleren bij zich. Ze doet toch maar open; een onverstaanbare bromstem buiten; er zit iets met politie in. Bijna automatisch drukt ze op de knop in de hoorn. Er klinkt een zoemer; even later voetstappen op de trap; de bovenbel snerpt. Als ze opendoet staat er een man in een vale regenjas voor haar...

Een ruime pas achter hem staat nog zo'n type; alleen één à twee decaden jonger en de jas past in de laatste mode. Fatima beseft dat ze de deur te wijd open heeft gezwaaid. Het is zo'n routine die in je lijf zit verankerd. Terugzwaaien van de deur heeft geen zin meer, dus zwaait ze de deur maar vastberaden helemaal open. Ze ziet de man voor haar schrikken...

Roddelen in de sauna

De kleine, koelere sauna cabine is rustig omdat de meeste gasten voor de grote hete cabine kiezen. Zojuist heeft nog een gast de cabine verlaten. Daarom hebben Sandra en haar journalist even het rijk alleen.

‘Ik geloof mezelf niet. Ik ben nog nooit voor een verhaal zo ver gegaan,’ bekent Koos Boonstra.

‘Koos, hoewel ik jouw vak verafschuw, zou ik denken dat dergelijke sprongetjes in het diepe er bij horen,’ reageert Sandra, terwijl ze de journalist van ‘Tirade’ vanaf de bovenst plank gadeslaat. Hij zweet nog niet echt dus heeft hij duidelijk moeite met de hitte. ‘Dit is in elk geval veel gelijkwaardiger en een duidelijk onderdeel van dat privé-leven van mij waar jij naar op zoek bent.’ Ondertussen voelt Sandra het zweet met straaltjes lopen. Ze geniet van het zachte kriebelen. En kijkt hem nogmaals aan.

‘En dat artikel van mijn concurrent,’ vraagt hij met een droge stem.

‘Alles wat er over mij in staat is van-a-tot-z uit de dikke duim gezogen,’ antwoordt Sandra op hoge toon.

‘En dat feest?’ vraagt hij door.

‘Dat is er geweest, maar dat is ook het enige dat van dat artikel waar is. Niemand in de directe omgeving van mijn vriendin weet iets van een interview. Er is dus alleen een fotograaf geweest, die stiekem opnamen heeft gemaakt. Kijk dit is privé terrein en fotograferen  — behalve voor privé gebruik —  is hier volgens de huisregels uitdrukkelijk verboden!’

Wordt vervolgt met: 25b. Duivels toeval.