Vrijheidskwartier - roman...

24b. Kerstfeest en kerkklokken

Blootlopers in een iglodorp

De lage winterzon schijnt tussen de wolken door. In de verte hangt de sneeuwbui van zonet. Er dwarrelen nog een grote sneeuwvlokken naar beneden. Dampende saunagangers kijken naar een groepje kinderen die ijverig bouwen aan een iglo. Het is niet de eerste iglo die ontstaat in de tuin van ‘Sauna Royaal’ er ontstaat een heel dorp.

Een ander groepje kinderen houdt een sneeuwballengevecht. Ze zijn allemaal naakt; anders zou het niet eerlijk zijn. De grote slappe sneeuwballen vliegen over en weer; lachbuien; melige stemming.

Fatima kijkt naar haar vader: ‘En ... hoe was het paps?’ vraagt ze in het Arabisch.

Ibrahim kijkt in een flits naar zijn dochter. De kou versterkt haar schoonheid. De grote tepels staan als torentje op de strakke borsten. Even is er die gedachte dat je zo niet mag kijken. Dan antwoordt hij in de zelfde taal: ‘Goed ... gek, dat ik het niet echt koud heb. Die kinderen genieten echt van de sneeuw. Wonderlijk dat ze dat in hun blootje zolang volhouden.’

‘Je moet dan wel laarzen en handschoenen aantrekken. Bovendien gaan ze regelmatig opwarmen in het bubbelbad,’ geeft Fatima aan.

‘Ik herinner me weer toen jij voor het eerst sneeuw zag. We hadden toen een allemaal een broertje dood aan kou. Dat is helemaal goed gekomen, moet ik constateren.’ zegt Ibrahim.

Fatima reageert daarop met: ‘Sandra heeft daar bij mij een belangrijke rol in gespeeld.’

‘Het is niet goed dat ik jullie uit elkaar heb gehaald,’ geeft Ibrahim aan.

‘Het geeft...’

‘Pats!’

Fatima krijgt een sneeuwbal op haar bovenbeen. Het is Ansje die aandacht vraagt. Fatima maakt eerst haar antwoord af: ‘Het geeft niet paps, het is per slot van rekening allemaal goed gekomen.’

‘Van juf Mieke moeten wij Nederlands praten! Ik mag vanavond in die iglo slapen,’ zegt Ansje en ze wijst gelijktijdig een grote iglo aan, die al geheel bedekt is met een laag verse sneeuw.

‘Zo in je blootje?’ vraagt Ibrahim in zijn beste Nederlands.

‘Nee tuurlijk niet. Met twee pyjama's en daar over een trainingspak; in drie slaapzakken over elkaar,’ antwoordt Ansje vol vuur.

‘Ansje, dat is leuk!’ zegt Fatima haar toch al hoge stem gaat nog meer in de hoogte.

Ze gaan naar binnen, want de kou begint de warmte van de saunacabine te verdrijven. Ansje loopt mee naar binnen. In de rustruimte zoeken ze een plaatsje bij het raam. Even later zitten ze gedrieën achter een kom vegetarische snert. Buiten valt de volgende sneeuwbui. Grote witte vlokken dwarrelen naar beneden. De grote jongens en meisjes  — dik ingepakt —  vullen oranje hobbyboxen met sneeuw. Dan stampen ze de sneeuw in zo'n box stevig aan. Vervolgens wordt zo'n hobbybox naar binnen gebracht om enigszins te smelten. Er worden ook hobbyboxen naar buiten gebracht en omgekeerd op grijze vuilniszakken. Deze sneeuwblokken vormen de voorraad voor de bouwers. Eén van die bouwers is Coen de broer van Ansje...

Wordt vervolgt met: 25. Worsteling met de roddelpers.