Vrijheidskwartier - roman...

24. Kerstfeest en kerkklokken

Fatima wordt wakker van de bengelende kerkklokken. Het is al licht; ze heeft een gat in de morgen geslapen, want ze is gisteren met Sandra naar de nachtdienst geweest. Ze voelt; Sandra ligt niet naast haar. Ze rekt zich uit; de zachte lakens strelen haar naakte huid. Enerzijds wil ze zich nog een keer omdraaien, anderzijds is er iets in haar dat de uitdaging van de dag aanwil. Haar inwijding in ‘De Vlinders’ is inmiddels al weer een ruime week geleden. Toch voelt het allemaal nog steeds een beetje als een droom; eerst dat inwijdingsfeest en dan een deel tantraweekend en de begeleiding van de orgasme cursus. Ergens is ze bang dat ze straks echt wakker wordt en dat dan de verzoening met haar ouders een farce blijkt te zijn. Ze knijpt in haar arm en rekt zich nog eens uit. Het is nu echt tijd om op te staan. Buiten wordt het klokgelui aangevuld, met dat van een andere kerk verder weg. Opstaan kost soms moeite.

Dan kraakt de deur en komt Sandra binnen met een groot blad waarop een volledig ontbijt is uitgestald: ‘Goedemorgen Fatima, ik heb hier 'n ontbijt om van te genieten.’

Fatima rekt zich nogmaals uit en zegt gelijktijdig: ‘Wat geweldig Sandra; goedemorgen!’

‘Hoe voel je j' vanmorgen; ben je de zandkorrels van Klaas Vaak al wat kwijt?’ vraagt Sandra als Fatima rechtop in de kussens zit.

Fatima gaapt en antwoordt dan: ‘Nou het ziet er naar uit, dat ik die helemaal niet kwijt kan raken. Sinds de verzoening met mijn ouders lijkt het allemaal één grote droom. Ben jij wel echt; hoe komt het dat ik het zo niet koud heb?’

‘Slaapkopje, ik heb al bijna twee uur geleden de verwarming in de slaapkamer omhoog gezet. Verder kan ik wel in je arm knijpen, maar ik denk dat 't niet echt helpt,’ zegt Sandra.

Fatima begint het eitje te pellen en zegt: ‘Het begint weer te sneeuwen.’

Sandra schuift een stoel bij en reageert met: ‘Dit is verrukkelijk saunaweer. We hebben in geen jaren zo'n winter gehad.’

‘Het is ook sinds jaren een echte witte kerst,’ zegt Fatima. Dan neemt ze weer 'n schep uit haar eitje.

‘Hoe was trouwens dat tantraweekend?’ Vraagt Sandra: ‘Ik heb j' er nog niet over gehoord!’

Fatima glimlacht en zegt: ‘Het was overrompelend maar verrukkelijk!’ Dan verschijnt er even een verticaal rimpeltje tussen haar wenkbrauwen.

Sandra vraagt door met ‘Maar heb je dan geen spierpijn?’

‘Nauwelijks, maar...’ Fatima aarzelt even: ‘Heb ik je dan niet in de steek gelaten door je dat weekend bijna alleen te laten?’

‘Nee, echt niet; dat moet je niet denken!’ zegt Sandra met enige nadruk in haar stem. Ze gaat op gewone toon verder met: “Er is hier in ‘Het Vrijheidskwartier’ van alles te doen. Ik heb me geen moment verveeld. Bovendien is het hier net als op een camping. Zodra de mensen door hebben dat je alleen bent, wordt je her-en-der uitgenodigd. Ik heb niet eens de kans gehad om voor mezelf te koken! Maar hoe was het uitstapje naar die orgasme cursus?”

‘Leuk en interessant; ik vind het helemaal niet erg dat ik een deel van het tantraweekend heb gemist. Het was een leuke groep. En het is geweldig dat ik Tineke daar kon treffen,’ antwoordt Fatima.

‘Ja, door met die gasten te komen gaf je me geen gelegenheid om die imam van jouw eens te leren kennen zonder dat jij er met je neus bovenop zat!‘ zegt Sandra.

‘Sandra, vindt je dat echt erg?’

‘Nee, er komt nog wel eens een kans neem ik aan.’ Dan verschuift Sandra het thema met: ‘Fatima, wat heb jij met Kerst?’

Wordt vervolgt met: 24a. Vragen met meer diepgang.