Vrijheidskwartier - roman...

23b. De gezelligheid van gastvrijheid

Lijk in de diepvries

Inspecteur Nieuwland heeft de pest in. Weer een lijk op Eerste Kerstdag. Vorig jaar viel de gezamenlijke kerst voor zijn familie ook al in duigen; weg gezelligheid! Waarom kunnen die lijken niet even wachten op de gewone kantoortijden; gewoon even wachten met doodgaan. Die van de vorige kerst bleek na veel onderzoek een gewone zelfmoord. Dit lijkt anders; zoveel kogels pomp je met de beste wil niet in je eigen lijf. Bovendien is er geen spoor van het moordwapen. De sneeuw is rood van het bloed.

Het is al even geleden, want alles is al afgedekt met een doorschijnend laagje verse sneeuw, dat het bloed opzuigt en hier-en-daar weer door de wind is verstoven. Het probleem is dat het gebruik van vuurwapens in deze tijd niet opvalt, omdat de jeugd nu regelmatig met vuurwerk speelt.

Zijn collega arriveren. Er komt een hond bij de verweerde sporen in de sneeuw. Omdat de vroege kerkgangers daar reeds zijn gepasseerd, raakt die hond na de vierde bocht het spoor bijster. De sporen zijn vertrapt en er komen te veel geuren bij elkaar. Of zijn de daders in ‘lijn 9’ gestapt?

De plek wordt ondertussen afgezet met linten. Er worden foto's gemaakt en video-opnamen gemaakt. Vervolgens wordt naar kogels en andere sporen gezocht. De geüniformeerde collega's houden het aangestroomde publiek eerst op een afstand door roodwitte linten te spannen. Gelukkig is er inmiddels een wagen met afzettingshekken gearriveerd, zodat ze de afzetting nu professioneel kunnen aanpakken. De eerste bloemen dreigen in de sneeuw te belanden. Weldra zal ook hier weer zo'n een bloemenmonument verrijzen! Hij geeft opdracht om de bloemen verder weg te leggen. Er klinkt protest, maar inspecteur Nieuwland is onvermurwbaar.

Is het een afrekening? Het is een dame; ze is waarschijnlijk zwanger. Zo aan haar kleding te zien, kon het wel eens eerwraak zijn. Inspecteur Nieuwland kijkt in haar tas en jaszakken. Voorlopig zijn geen aanwijzingen betreffende de identiteit van de jonge dame. Haar tas is leeggehaald; één bankbiljet ligt in de sneeuw; het is quasi verloren. Moest het op een roofmoord lijken? Hij luistert naar de opmerkingen van het publiek...

‘Al weer een moord.’

‘Zo'n arm meisje.’

‘De politie moet eens op tijd komen. Ze komen altijd achteraf als het te laat is. Als je ze nodig hebt dan zijn ze er niet!’

Het is een brei van informatie die vooral aangeeft, dat de omstanders de buurt als onveilig ervaren.

‘Het publiek kan niet begrijpen dat mijn baas de politiek niet in zijn achterzak heeft,’ denkt inspecteur Nieuwland. Hij geeft een paar collega's de opdracht om sommige omstanders alvast te verhoren. Inmiddels is ook de reality-tv gearriveerd. ‘Waar die lui weer zo snel vandaan komen?’ Hij heeft een pest gekregen aan deze vorm van nieuwe benadering: ‘Bij hen regeert niet de waarheid maar de kijkcijfers’. Hij geeft onmiddellijk opdracht voor het verder verruimen van de afzetting. Je kunt die tv-lui beter wat op afstand houden. Bovendien laat hij een voorlichter bestellen.

Ondertussen staat hij nog steeds voor een moeilijke beslissing: ‘Moet ik het buurtonderzoek op zo'n dag als Eerste Kerstdag op starten,’ die gedachte laat hem niet los. Hij overweegt zijn baas te bellen, maar die zal wel in de kerk zitten. Natuurlijk kan hij eerst de moslim gezinnen benaderen. Er zijn er nogal wat in deze buurt, want het is een echte multiculti-wijk. Deze huishoudens zijn meestal goed te herkennen, doordat er geen kerstboom huis staat. Maar er kan een enkele orthodoxe Christen tussen zitten. Bovendien ziet hij de aantijgingen van discriminatie al in de koppen van de kranten. Zo vult zijn hoofd met voor- en tegenwerpingen. Het begint weer te sneeuwen. Hij laat meteen een tent over het slachtoffer plaatsen. Eerst vallen er een paar grote vlokken. Spoedig valt er een gordijn van sneeuwvlokken. Het duurt niet lang meer, dan zullen de laatste sporen zijn uitgewist.

De klokken van de kerk in de buurt beginnen te luiden. Het kerkvolk komt langs. Sommige mensen blijven even staan, om aan de andere omstanders te vragen wat er is gebeurd. Vaak lopen ze dan weer door. Ondertussen groeit de bloemenzee. Het geroezemoes van de omstanders vertelt inspecteur Nieuwland, dat ze inmiddels live op de ‘Stads-TV’ worden uitgezonden. Ze hebben het over het onschuldig slachtoffer van een mislukte criminele afrekening; de onderwereld regeert de stad. Hoe komen die lui aan die onzin? Het zijn de media die dit land besturen. Waar blijft die voorlichter nou? Hij had er allang kunnen zijn.

Uit de interviews met omstanders komt een naam naar voren. Meerdere omstanders menen een zekere ‘Dunya’ te herkennen. Iemand noemt er de achternaam ‘Lazrak’ bij. ‘Is dit een eerste aanknopingspunt?’ Inspecteur Nieuwland is voorzichtig met dergelijke zachte aanwijzingen. Jarenlange ervaring heeft hem geleerd hoe zo'n eerste conclusie het onderzoek een geheel verkeerde kant uit kan sturen. Ondertussen probeert hij zijn tenen te bewegen. De kou dreigt tot in zijn lichaam door te dringen. Hij vloekt binnensmonds. Je kunt met dit hondenweer ook geen fatsoenlijk onderzoek doen...

Wordt vervolgt met: 24. Kerstfeest en kerkklokken.