Vrijheidskwartier - roman...

22. Fatima geeft een rondleiding

Tineke is blij met deze rondleiding, want al dat zitten begint voor haar rug wat zwaar te worden; het is hoog tijd om de benen te strekken. De anderen vinden zo'n rondleiding een goed idee, dus is er flink wat animo. Els neemt de inschrijving over. Aan de zijde van de Binnenstraat, verlaat Fatima met de hele stoet ‘De Koffieboon’.

De groep stopt eerst even bij het beachvolleybal. Dan volgen ze de Binnenstraat verder in de richting van het centrale plein, waar de Binnenstraat aansluit op de Dwarsstraat. Vervolgens gaan ze een set glazen deuren door naar de tuin van ‘Sauna Royaal’. Tineke voelt de frisse vrieslucht op haar naakte huid. De zon schijnt en de stralen strelen haar huid, maar ze moet wel even aan het felle licht wennen. Het voelt bij elkaar wat fris maar koud is het zeker niet. Ze voelt haar tepels strak trekken. Ze volgen een kronkelig pad, dat overigens keurig is geruimd. Naast het pad is een spiegelglad paadje voor sleden ontstaan. Wat gestrooid zand maakt het pad stroef. Langs het pad staan een aantal iglo's. Even verderop werkt de jeugd aan een nieuwe iglo. Een deel is naakt een ander deel gekleed; wel hebben ze allemaal schoenen en handschoenen aan.

Het begint inmiddels weer zacht te sneeuwen. Kleine witte vlokjes dalen op de huid van Tineke neer, waar ze langzaam smelten. Ze geniet van de koele sensatie. Ze snuift de winterlucht diep in haar longen. De tuin ademt vooral een sfeer van vriendelijkheid en rust uit. Er staan oude bomen. Sommige stammen zijn zo dik, dat je ze met twee man niet kan omvatten. In een reusachtige spar  — met schubben van sneeuw —  branden snoeren met ledlampen. Ze passeren een bosachtige afscheiding van lage sneeuwdragende sparren. Langs het sledepad trekken twee meisjes een slee met daarop een hobbybox gevuld met sneeuw. Saunagasten genieten op ligbedden van een luchtbad. In verte gooien naakte kinderen sneeuwballen naar elkaar.

Even is Tineke in haar fantasie zelf zo'n kind. Wat een ervaring om hier als meisje in je blootje te spelen. Gewoon te genieten van de sneeuw op je naakte huid en dan jezelf weer op te warmen in het warme bubbelbad. Een bocht verder gaan langs de bubbelbaden en het zwembad. De kinderen van het sneeuwballengevecht zitten nu met z'n allen in een bubbelbad. Doordat ze wat heeft lopen dromen loopt Tineke wat achter de stoet aan. Dus zet ze er de pas in zodat ze de uitleg van Fatima weer kan volgen. Ze passeert de anderen en gaat naast Fatima lopen. Ze maken nog een omweggetje langs een tweede veel groter zwembad. Daar trekken de geroutineerde zwemmers hun baantjes. Dan komen ze weer uit bij het kleine zwembad en de bubbelbaden waar ze naar binnen gaan.

Fatima pakt een aantal badlakens uit een kast; draait zich om en spreekt het gezelschap aan met: “De tuin was er al voor ‘Sauna Royaal’ werd gebouwd,” verteld Fatima; na het schrapen van haar keel gaat ze verder met: ‘Hij behoorde aan een adellijke Familie. Er loopt ook nog een trimbaan doorheen, maar door vallend ijs van de boomtakken is die route nu niet veilig. Verder ligt er helemaal aan het eind een fantastisch doolhof. We gaan nu eerst even opwarmen in de sauna. Jullie kunnen hier je schoenen uittrekken.’

Tineke moet even aan het zwakke licht wennen. Ze heeft nog nooit zo'n ruime saunacabine gezien. Ze gaat op het  — op de onderste bank —  uitgelegde badlaken naast Amalia zitten. Anna schuift daar weer bij aan. Daarnaast legt Fatima een tweede badlaken en nog een derde en een vierde, zodat uiteindelijk de hele groep in een hoefijzervorm zit. Fatima neemt daar tegenover plaats en gaat dan verder met haar verhaal over ‘Sauna Royaal’ en de ontstaansgeschiedenis van ‘Het Vrijheidskwartier’.

Dan neemt Fatima het gezelschap mee naar ‘Club Oase’. Ze gaan binnen via de personeelsingang, omdat de nachtclub gesloten is.

Tineke herinnert zich de verhalen van Sita en Fatima over hun werk in de club. Deze benedenzaal is echter veel groter als ze zich in haar fantasie had voorgesteld. Hoe is het echt om in één ruimte te zijn met mannen die bewust komen gluren? Ergens gruwt ze van de gedachte, aan de andere kant is er een vorm van nieuwsgierigheid in haar. In ‘De Koffieboon’ had ze geen enkel moeite, met de geklede mensen die er hun consumptie of een krantje kwamen halen. De enigen die ze liever niet binnen had gezien waren die demonstranten. Maar dat soort volk durft zelf niet, dus viel er niets te vrezen. Nog geen half jaar geleden zou ze er niet aan gedacht hebben om haar kleren in gezelschap van vreemde mannen uit te trekken. En nu raakt het haar niet meer.

Ondertussen ging Fatima verder met haar verhaal. Deels ging het langs Tineke heen. De groep lacht om een goede grap. Het brengt Tineke weer terug in de werkelijkheid.

Fatima heeft even de muziek aangezet en demonstreert hoe je met zo'n danspaal omgaat. De spiegels tonen haar lenige schoonheid in veelvoud. Ze verteld hoe een automatische camera een deel van je lichaam blijft volgen. Haar rechter tepel staat op het metersgrote scherm boven de spiegels.

‘Vrouwen hebben verhalen nodig mannen kijken naar plaatjes. Dat zit nu éénmaal in onze genen ingebakken,’ hoort Tineke Fatima zeggen. Tineke beseft dat inzicht in het verschil tussen mannen en vrouwen heel wezenlijk is, als je de ander wilt behagen. Mark weet niet wat haar opwind, anders zou hij niet zoveel nadruk leggen op die pornofilms die haar niet echt raken; zo'n meters grote tepel doet haar niks! Het zou net zo goed de een berg kunnen zijn.

De soepelheid van het lijf van Fatima raakt haar wel. De muziek en beweging vormen een eenheid; ze geniet van de schoonheid van het schouwspel. Het paaldansen schijnt onderdeel van de cursus te zijn. Voorlopig ziet Tineke het nut nog niet van een dergelijke exercitie, maar misschien komt dat nog.

Het gezelschap volgt Fatima een verdieping hoger. Weer een danszaal  — nu achter glas —  met diverse ruimtes er om heen. Zo ligt er nog een verdieping hoger weer een andere zaal. Iedere zaal is ingericht voor zijn eigen soort muziek. De wanden zijn als ze niet bedekt zijn met spiegels voorzien van erotische fresco's. Iedere zaal heeft zijn eigen stijl. Helemaal boven ligt nog een sauna met een dakterras. Van achter de glazen kijken ze uit over de stad; er staat te veel wind om lang buiten te vertoeven.

‘Tineke, kijk daar ligt de Dom,’ zegt Anna.

‘Ja, en daar beneden worden die refo's opgepakt en afgevoerd door de politie. Ze hebben het kennelijk te bar gemaakt,’ zegt Tineke.

Ze lopen door een glazen omgang naar de andere kant. Aan hun voeten ligt ‘Het Vrijheidskwartier’. Een goedaardig gezwel dat haar voelarmen uitstrekt tot diep in de stad. Her-en-der liggen door tunnels en viaducten verbonden enclaves. Fatima vertelt het-één-en-ander over de bouwplannen. Door de strenge winter loopt alles wat achter, maar als de lente komt zal het gezwel weer gestaag verder groeien...

Wordt vervolgt met: 22a. De muren in houden van.