Vrijheidskwartier - roman...

21. Momenten van overpeinzing

Abdullah zit op de bank naast Suzanne en kijkt naar de kerstboom. Het is een bonte boom vol met gekleurde lichtjes. De boom is zeker niet stijlvol; eerder een beetje rommelig. Waarschijnlijk is het versiersel gespaard over de jaren. Je kunt er alle afgelopen modetrends in terugvinden. Zelf heeft Abdullah geen boom staan. Kerst is niet zijn feest; eerder een tijd van eenzaamheid. De verzameling van onaangename ervaringen heeft zijn weerstand tegen deze tijd versterkt. Er ligt een diepe weerzin tegen de schijnheiligheid; ‘Vrede op aarde: laat me niet lachen!’

De zogenaamde oorlog tegen het terrorisme  — die nu al vele decennia duurt —  geeft slechts een gewapende vrede, voor de rijken en de machtigen! De armen mogen sneuvelen als bijkomende schade! Toch heeft zijn relatie met Suzanne al iets veranderd in zijn opinie over de grote politiek. Hij kijkt nu verder dan zijn ‘broeders’ die lijden onder de oorlog tegen het terrorisme. Suzanne heeft wel een boom staan. Die is echter geheel in het zilver met witte lichtjes en straalt rust uit als hij de wereld weerspiegeld.

Op de salontafel flakkeren de kaarsen; buiten sneeuw het weer. Deze winter is duidelijk anders dan de voorgaanden. Er worden nu al records gebroken, terwijl de winter officieel net is begonnen. Het is alsof Siberië naar het westen is verschoven. Hij voelt hoe Suzanne haar hand op zijn knie legt.

Op dat zelfde moment vraagt Suzanne: ‘Abdullah zit je weer gevangen in het labyrint van overpeinzingen? Ab, Kijk naar de dansende sneeuwvlokjes!’

Er verschijnt en glimlach op het gezicht van Abdullah. Ze heeft gelijk hij piekert te veel.

De kamerdeur kraakt. Frans komt binnen met een kan met hete koffie; Radha volgt. Alleen de geur al verandert de stemming van Abdullah. Bij het verkwikkende nat worden nieuwtjes uitgewisseld. Dat Suzanne voornamelijk aan het woord is deert Abdullah niet; het geeft eerder een gevoel van veiligheid.

Verdere relatieverdieping

De koffie is op; men kijkt elkaar aan. Het schaaltje met koekjes draagt het laatste koekje. Gelijk dat koekje is het is even, alsof niemand het onderwerp wil aansnijden. Buiten zet de zon tussen twee buien door alles in een gelige gloed. Dan barst de bui los in volle hevigheid. De schemer keert terug. Frans sluit de gordijnen. Op de salontafel flakkeren de kaarsen.

Frans pakt het laatste koekje en zegt als zijn mond weer leeg is: ‘Ik heb begrepen dat jullie komen met meer informatie over tantra en de intieme groep,’ zo breekt hij het ‘koetjes en kalfjes’ -gepraat af.

“Ja, passiefoefeningen maakt nu deel uit van ons intieme spel, en het is de bedoeling om als trio weer aan te sluiten bij ‘De vlinders’,” zegt Suzanne met verlangen in haar zoete stem.

Abdullah knikt instemmend. Hij beseft dat er nu geen weg terug is. De laatste drempel, ofwel ook intiem met mannen is nabij. Met zijn blik op Radha, tracht hij diep in zijn gevoel te wroeten, maar hij vindt geen duidelijke weerzin.

Radha komt met: “Voor de inwijding hebben we al een appartement in ‘Het Vrijheidskwartier’ gehuurd. Met ingang van het nieuwe jaar, kan met gemengd neuken alles, dus volledig intiem.” Ze lonkt naar Frans en speelt daarbij met speekselvingers uit uitdagend met haar vagina.

‘Dus nu is intiem met z'n vieren geen probleem meer,’ concludeert Frans terwijl hij even uitdagend met zijn lul speelt. Dan vraagt hij direct met: ‘Abdullah ben je vruchtbaar?’

‘Hoe zo Frans?’ vraagt Abdullah verbaast. Ondertussen kijkt hij naar het spel tussen die twee en hij gaat verder met: ‘Zover ik weet wel! Er is geen medische ingreep geweest, die mijn zaad verhindert.’

Frans schuift zijn voorhuid terug en toont zo zijn roze eikel: ‘Het moet natuurlijk wel echt eerlijk zijn!’ antwoordt Frans en hij gaat verder met: ‘Abdullah, ik heb voor de nieuwe groep, er wel een paar verrukkelijke jonge dames  — echte schoonheden —  bij die graag zwanger willen worden. Dus het zaad moet vloeien met gelijke kansen; iedereen even kwetsbaar! Oh ja, dames laat de pil nog maar even in de strip.’

Radha knielt voor Frans en neemt de paal in haar mond.

‘Maar Frans, ik heb mijn sperma daarop nooit uitgebreid laten testen!’ merkt Abdullah op. Ondertussen kijkt hij naar het spel tussen Radha en Frans en voel zijn penis groeien. Ook het idee van de gewillige schoonheden in de toekomst raakt hem. Het is duidelijk, dat die tortelduifjes al geruime tijd een stel vormen, dat nu weer  — op het intieme vlak —  wordt herenigd; rivalen?

Radha laat inmiddels haar snelle tong over de top glijden.

‘Ik ook niet en dat is ook niet nodig!’ zegt Frans en hij gaat verder met: ‘Maar het is wel belangrijk, dat je de mannen pijpt. Ik wil jullie graag gebruiken als de gangmakers in de groep.’

‘Kom mijn Shiva neem dit van mij over?’ vraagt Radha als ze even haar mond van zijn penis laat glijden.

Abdullah begrijpt dat hij ook deze drempel zal moeten nemen: ‘Proef Ab,’ klinkt de stem van Suzanne in zijn brein. Hij voelt zijn besneden paal steigeren: ‘Toch een beetje bi?’ vraagt hij zich in stilte af. Hij staat op en knielt naast Radha en voelt daarbij zijn huid tegen de hare.

Radha geeft Abdullah de ruimte om het pijpen over te nemen.

Abdullah heeft de afgelopen tijd flink met zijn tong geoefend, maar in vaardigheid blijft hij nog steeds achter bij Radha. Het voelt een beetje als een examen: ‘Dit is een sexamen,’ borrelt er op in zijn brein. Ondertussen voelt hij haar vingers aan zijn opwinding.

‘Laten we mijn hoogtepunt bewaren voor straks,’ zo breekt Frans de actie af. En hij gaat verder met: “Nu is het tijd voor passiefoefeningen. Radha gaat liggen en Abdullah heeft de leiding, want dan kan ik bij hem misschien nog een paar puntjes op de ‘i’ zetten...”

Wordt vervolgt met: 21a. Een bijzondere ontmoeting.