Vrijheidskwartier - roman...

18a. Overleg op hoog niveau

Zo'n vreemd avondje

Fatima heeft net de billen van haar zuster geheel met bodymilk ingesmeerd. Door het winterweer is de lucht wat aan de droge kant en dan kan de huid gaan jeuken: ‘Aisja, hoe was het in je blootje in de sneeuw?’ vraagt ze aan haar zus.

Aisja draait zich om buik en borsten te laten insmeren en antwoord: ‘Zusje, het was een unieke ervaring!’ Haar gezicht straalt: ‘Eerst heb ik er tegenop gezien, maar het eerste vlokje valt op je huid en je bent verkocht.’

‘Er was iets te veel wind,’ merkt Sandra op: ‘Maar verder hebben we genoten,’ voegt ze er aan toe.

Zo laat Aisja zich door Fatima van top tot teen insmeren en daarmee is de jeuk nagenoeg? verdwenen. Fatima is nog onder de indruk van het gesprek met de Imam Hassan. Er is een geheel andere indruk van de man ontstaan; een nog liberale kant. Ze is er nog niet klaar mee; het geeft verwarring. Fatima kan haar aandacht niet bij de masserende handelingen houden. Het gestrenge uiterlijk van de imam heeft haar altijd geboeid. Die eerste ontmoeting staat in haar geheugen gegrift. De man is veel liberaler als ze zich had kunnen voorstellen; te liberaal voor zijn roeping. Het feit verheugt haar aan de ene kant aan de andere kant ligt daar de pijn. Door de huidige verscherping van de tegenstellingen zal hij het moeilijk krijgen. Voor de droefheid haar kan overmannen, schudt ze die gedachten van zich af, want ze verwacht vanavond nog meer gasten. Het wordt spannend Frits want zal langskomen. Komt hij er door? De onlusten zijn gelukkig niet zo heftig meer, maar alles is nog steeds onzeker. Hij moet maar blijven slapen heeft ze al bedacht. Stel je voor dat een plotselinge avondklok, haar inwijdingsfeest geheel in de war gooit, omdat de meeste gasten niet kunnen komen. Gelukkig heeft een aantal gasten er een vakantie aan vast geknoopt.

‘Fatima, moet ik ook voor Frits dekken?’ vraagt Sandra, die de voorbereidingen voor de avondmaaltijd treft.

Fatima schrikt op uit haar mijmeringen: ‘Ja, ja natuurlijk, hij komt zeker,’ ze tracht de twijfels in haar stem te verbergen, maar de tijd kruipt. Ze vermant zich; toch loopt ze onwillekeurig naar het raam. Ze snuift de geur van snert op. Ze kijkt; in het raam een zwakke weerspiegeling van Aisja, die op de bar nog even haar lijf losmaakt; grote sneeuwvlokken.

Dan gaat de bel. Is het Frits? Nee toch niet; het is imam Hassan. Hij heeft een jonge dame bij zich.

‘Dit is Dunya Lazrak; haar ouders willen haar naar het buitenland meenemen; opdat ze gestenigd kan worden, zodat de familie eer wordt gered. Ik weet zo gauw geen andere veilige plaats. Ze is zwanger; kan ze hier blijven?’

‘Maar natuurlijk imam!’ zegt Fatima het is er uit voor de tegenwerpingen in haar op kunnen komen. De grote beslissingen gebeuren gewoon: ‘Dunya als je het goed is noemen we je voor de veiligheid Daniëlle.’

‘Dat is goed,’ zegt Dunya bedeesd.

De imam vertrekt haastig onder de dekmantel van de duisternis. Daniëlle blijft achter in een voor haar totaal vreemde omgeving. Dan gaat de telefoon. Frits belt af; er was geen doorkomen aan. Hij zal het vanavond of morgen opnieuw proberen. Fatima voelt de teleurstelling, maar er wacht nu een taak, dus kan ze er niet aan toegeven.

De maaltijd is simpel; voor de tweede maal snert. Het zachte licht van dansende kaarsvlammetjes geeft sfeer. Er wordt nagenoeg zwijgend gegeten. De lepels klingelen in de borden. Ze zitten allemaal vol vragen maar ze durven er niet mee te komen.

Buiten rammelt de wind weer met de ruiten. Sneeuw glijdt weg; dan plakt er nieuwe sneeuw in de hoeken. In de verte loeien sirenes en klinken knallen. Vanuit de binnenstraat klinkt het gejuich van de toeschouwers bij het beachvolleybal. Fatima laat haar gedachten wat zwalken. Ze kijkt naar Daniëlle. Zo gaat ze vanzelf terug naar de momenten, dat ze voor zichzelf koos. Haar ouders hadden binnen hun traditie een liberale instelling. Zo kreeg ze in stapje meer vrijheid. Toch ging het mis.

Al spoedig verdwijnt de drukkende stilte. De conversatie gaat over koetjes en kalfjes; blijft eerst aan de oppervlakte. Toch voelen de deelnemers zich gestaag vrijer, zodat ze meer van zichzelf geven. Dan als het over de sauna gaat komen ze echt los.

Zo wordt er lang getafeld. Bijna wordt het nieuws vergeten. Fatima zet het scherm aan. Beelden van de rellen; domme uitspraken van politici en journalisten, die het nieuws maken in plaats van verslaan. Fatima zet het scherm op maximale grote, zodat ze van de eettafel kunnen kijken. Het was iets te laat, waardoor ze eerste minuten hebben gemist. Het gaat over de rellen; een speciaal programma gecombineerd met een actualiteiten programma.

‘Geen gewoon nieuws dus,’ zegt Fatima met teleurstelling in haar hoge stem.

‘We kunnen nu het scherm wel weer uitzetten! Wat heb je aan tv-verslaving,’ beweert Aisja.

Gelijktijdig verschijnen er beelden van ‘het Vrijheidskwartier’, Sandra zegt: ‘Wacht even! Dat is het zwembad hiervoor.’

‘Geeft niet!’ zegt Sandra ik wil dit graag zien.

Zo blijven ze dus kijken. De over het nudisme worden afgewisseld met interviews van politici. Het verhaal gaat over de tegenstellingen in de maatschappij. Sommige partijen willen zelfs de vrijheid van onderwijs afschaffen. Er zijn felle debatten, waarbij ruig taalgebruik niet wordt geschuwd. Dan klinkt het muziekje van de bel. Dat muziekje hoort bij de deurbel aan de zijde van de verwarmde binnenstraat. Fatima doet boven open. Als ze de kamer weer binnen komt ligt er een glimlach op haar gezicht en haar ogen stralen.

‘Kijk dat is de sauna waar we vanmiddag geweest zijn!’ zegt Sandra overenthousiast. Echter aan de tuin kun je zien, dat de beelden in de zomer zijn gemaakt. Het zijn dus oude beelden. Dan komen er opnieuw politici aan het woord. Het zijn rechtse politici die beweren dat het nudisme moet worden verboden; links beweerd men het tegendeel. Het gaat hard tegen hard. Als afwisseling wordt de mening van zogenaamde deskundigen gevraagd. Je kunt duidelijk merken, dat ze overhaast bij elkaar zijn geraapt. Men heeft ampel tijd gehad om een gefundeerde mening te vormen. Er wordt dus veel onzin uitgekraamd.

‘Ik ben met een tv-ploeg meegereden. Een stevig netwerk heeft zo zijn voordelen...’

Wordt vervolgt met: 18b. Bijna een tv-ster.