Vrijheidskwartier - roman...

13a. Fatima ontdekt de Epi van Al-lat

Een vreemde ontmoeting

Naomi zit te soezen in de trein. Buiten is het schemerlandschap nu bijna kleurloos. Ze heeft genoten van de zonsondergang over het winterpolderlandschap. De donkere dagen naderen. Voor Naomi wordt dit de eerste passiefoefeningenavond. Ze hoopt dat er veel deelnemers zijn, bovendien kan dit barre winterweer ook nog roet in het eten gooien. Er is veel gebeurd, sinds die onverwachte logeerpartij bij Sita en Annie. Haar relatie met Arnold groeit. Ze vullen elkaar goed aan. Het is dus meer dan vlinders in haar buik. Alles wijst er op dat hij tot over zijn oren verliefd is! Daarom is hij er vanavond bewust niet bij. Passiefoefeningen werkt niet echt, als je teveel van mekaar verwacht.

Tegenover Naomi zit een man verborgen achter een tijdschrift. ‘Ik geloof dat hij meer naar mij kijkt, dan dat hij echt iets leest,’ denkt Naomi. Vroeger zou een dergelijk gedrag haar storen. Nu observeert ze terug: ‘Wat gaat er om in dat kalende bolletje?’ Zijn metalen studentenbrilletje zakt wat weg naar links. ‘Het is een leraar op weg naar moeder de vrouw,’ raadt Naomi in gedachten: ‘Uitgeblust; door de oorlog in de klas; vijfentwintig pestkoppen hebben de strijd beslecht,’ gaat ze verder met haar fantasie: ‘Thuis rest slechts een paar pantoffels en het avondblad; je zult er maar mee getrouwd zijn!’

Naomi wil de man negeren. Soms is het of hij dwars door haar kleren heen kijkt. Aan de andere kant zit er iets in die glimoogjes, dat haar als een magneet aantrekt. Even is er dan die gedachte aan een andere plaats...

Zo laat Naomi haar gedachten de vrije loop. Een beursjup is hij zeker niet. Daarvoor is hij te oud. Bovendien leest hij een links opinieblad. Misschien zit hij wel in de politiek...

De trein vertraagd. Plotseling schudt de trein heftig heen en weer; wissels. Naomi valt bijna van haar bank. De bijna, kale man voor haar laat de printdummy met zijn tijdschrift vallen. Hij bukt en knielt om het op te rapen. Als hij weer omhoog komt ziet Naomi het bevrijde naturisten symbooltje aan de ketting om zijn hals.

Zodra de kale man gaat zitten, vraagt Naomi pardoes: ‘Heet U Frits?’

Boven zijn wenkbrauwen ontstaan, diepe voren van verbazing: ‘Ja ... hoezo?’

Naomi reageert bijna gelijk met: ‘Dan ben ik Naomi. Ik ben op weg naar Sita en Annie.’ Ondertussen neemt ze het monnikskopje nog wat beter in zich op.

De rimpels in het voorhoofd van Frits trekken weer bijna glad, als hij reageert met: “Wat een toeval zeg; dat we tegen over elkaar zitten. Naomi, laat dat ‘U’ maar vallen. Jij bent dus de nieuwe jonge dame in onze groep.”

‘Heb je de gebarencursus al bestudeerd?’ vraagt Frits als ingang tot een gesprek.

‘Ja, ik heb er hard aan gewerkt. Die twee lessen, die ik achter loop moeten geen roet in het eten gooien. Dus ben ik naar de vriendin van mijn vriendin gestapt. Zij heeft een doof, zoontje. We hebben samen hard geoefend,’ antwoordt Naomi in haar babbelend tempo.

‘Ik vond het in het begin maar moeilijk,’ reageert Frits.

‘Is het ook, maar die vriendin heeft me fantastisch geholpen’. Ze babbelt gelijk door en vertelt hoe gebarentaal haar een nieuwe vriendin heeft opgeleverd. Dan volgt de ene anekdote naar de ander over dat gezin.

Bij een gaatje in de woordenstroom, worstelt Frits zich er tussen uit met de dooddoener: ‘Bij het leren van de taal gaat er niets boven de praktijk.’

‘Ik wil niet beweren dat ik er al ben. Straks ga ik af als een gieter,’ dekt zij zich in.

Hij reageert nuchter met: ‘Naomi, wees maar niet bang! De meeste beginners bakken er echt niets van.’

‘Jij bent fotograaf; niet...’ zo geeft zij het gesprek een andere wending.

Hij gaat er meteen op in met: ‘Ja ... ik verdien mijn geld met modefotografie, reclamewerk en videoclips. Het is een klein bedrijfje. We werken met een team.’

‘En die kalender?’ vraagt Naomi nieuwsgierig, ze zoekt naar een vraag die door zijn pantser kan breken.

‘Die maken wij al jaren als bedrijf onbezoldigd voor de beweging, die zich bezig houdt met de propaganda van haptotantra,’ antwoordt Frits.

‘En Frits; de modellen die daar op staan?’ vraagt Naomi verder door.

Frits kijkt haar aan en reageert met: ‘Dat zijn allemaal vrijwilligers met een groot hart voor de naturistische beweging. We gaan wel na of mensen het echt willen Je kunt geen gedonder achteraf gebruiken!’

De ingang is gevonden; zo wordt langzaam het gesprek persoonlijker. Naomi vertelt over haar gedwongen logeerpartij bij Sita en Annie, die de aanleiding is voor deze cursus. Frits vertelt dat zijn bedrijf in de toekomst gaat verhuizen naar ‘het Vrijheidskwartier’. De bouw is vertraagt door de veel te vroege winter. De trein vertraagt en raast over een lange spoorbrug.

‘We zijn er bijna. Hier moeten we overstappen op de bus,’ zegt Frits.

Naomi komt met: ‘Frits, goed dat je het zegt!’ en ze knoopt haar mantel dicht en zet een muts op.

De trein vertraagt met schokken. Sommige reisergers staan al op om naar het balkon te lopen. Naomi neemt het schouwspel nog even goed in zich op, want er is dooiweer op komst. Volgende week kon het uitzicht wel eens heel anders zijn...

Wordt vervolgt met: 14. Regen en druppels; wat een weer.