Vrijheidskwartier - roman...

10. Toch naakt tijdens het logeren

De volgende morgen is Sita extra vroeg opgestaan. Zo hoopte ze te voorkomen dat haar dagelijkse meditatie en puja zou worden verstoord. Het is nog donker. Met een app verandert ze de wand achter de yogavloer in een spiegel en past de verlichting aan.

Even kijkt Sita naar buiten. Daar sneeuwt het weer. Ze heeft zojuist haar meditatie afgesloten en alvast thee gezet. Ze steekt nog een paar kaarsen aan en dan bij een mok dampende thee nestelt ze zich op een badlaken op de bank.

Je eigen executie herdenken

Sita pakt Taboe en leest: “De toespraak van de commandant gaat geheel langs Cirvel heen. Nu gaan de laatste vijf jaar van haar leven definitief in. nog vijf jaar dan zullen niet alleen hun kleren, maar ook hun lichamen in vlammen opgaan. Deze plechtigheid is zoiets als van te voren je eigen executie herdenken. De commandant is inmiddels klaar met zijn toespraak. Het trompetgeschal snijdt Cirvel door merg en been. Nu is het moment suprime aangebroken. Cirvel aarzelt, maar de soldaat achter haar, pakt haar rechterarm ruig beet en laat dan meteen los, want Anga heeft het initiatief overgenomen. Anga loopt naar het vuur en begint sierlijk, één-voor-één haar sluiers in de gretige vlammen te gooien.

Met schuldgevoel kijkt Cirvel naar haar vriendin. Ze had niet moeten aarzelen! Nu moet haar lieve, kleine Anga de spits afbijten. Het lieflijke kind ontbloot haar blanke tienerborstjes. Duizenden ogen stelen haar schoonheid. Het publiek juicht en fluit. Ze zijn nu al door het dolle heen. Cirvel gruwt van deze massahysterie; kippenvel loopt over haar huid. Ondertussen gooit Anga al stuk-voor-stuk haar rokken in het vuur. De vonken spatten op; hoog. Ze willen de hemel willen raken! De donder rommelt alsof zelfs Taboe het niet eens is met deze vernedering. Anga gooit nonchalant haar slip in het vuur. Ze is nu geheel naakt; het volk juicht! Anga huppelt naar de enige soldaat, die aardig voor haar was. Ze omhelst de jongeman innig en kust hem een aantal malen op zijn rechter- en zijn linkerwang; de verbaasde soldaat bloost. Dan geeft Anga de andere soldaten een hand als teken van afscheid. Vervolgens klimt ze weer op het podium en danst ze resoluut op de commandant af. Nu van dichtbij ziet Cirvel pas hoe mooi haar vriendin is! Ze neemt de stralende meid in zich op. Ze ziet er fantastisch uit met die strakke kleinen borsten als podium voor de prominente tepels. Dan dat lange zwarte haar, dat boven haar hoofd bijeengebonden, golvend neerhangt over haar blanke, goed gevormde billen. Dat alles toont ze met de sierlijke bewegingen van een getrainde danseres. Anga heeft inmiddels afscheid genomen van de commandant. Ze pakt de hand van Cirvel en zo leidt ze haar prinses het podium af. Gelijktijdig spreekt ze Cirvel moed in.

Cirvel is nu door haar weerzin heen. Nonchalant gooit ze, tergend langzaam én-voor-én die zeven sluiers in het vuur. Ze heeft lak aan deze rotwereld! Het publiek juicht; maar het deert haar niet. Eenmaal naakt omhelst ze haar vriendin innig. Het voelt verrukkelijk bloot tegen bloot. Ze geniet van de intense omhelzing en vergeet het joelende publiek. De donder rommelt en het wordt onheilspellend donker. Cirvel voelt de eerste lauwe waterdruppels al op haar naakte huid; heerlijk die natte streling. De bui zal weldra losbarsten. Ze danst naar die jonge soldaat, die Anga menselijk heeft behandeld. Innig omhelst ze hem. Dan neemt ze afscheid van de andere soldaten. Tenslotte geeft ze de commandant een pakkerd, want de arme man kan het ook niet helpen, dat dit een rotte wereld is. Hij reageert beteuterd en kijkt schichtig als ze hem kust. Ze heeft medelijden met deze geremde man. Hij is zo stoer en dan toch. Cirvel verbaast zich over haar eigen reactie. Het is zo heerlijk licht en gemakkelijk zonder die akelige sluiers, dat ze zich nu al helemaal op haar gemak voelt. Ze loopt...”

‘Sita, boeit het zo erg, dat je, je nachtrust er voor opoffert,’ breekt de stem van Arnold onverwacht in.

Huisnudisme in de winter

Sita kijkt op en reageert met: ‘Goede morgen Arnold ... Nee hoor, maar ik was klaar met mijn dagelijkse meditatie. Dat geeft even tijd om te lezen.’

‘Oké Sita; een goede morgen dus.’

‘Heb je een beetje aardig geslapen?’ vraagt Sita voorzichtig.

‘Heerlijk Sita; met één woord verrukkelijk. Deze lakens voelen zalig op je naakte lijf!’ zegt Arnold enthousiast; dan gaat hij verder met: ‘Het is hier al lekker warm.’

‘Moet ook; zonder warmte Arnold, is nudisme in de winter niet haalbaar.’

Arnold loopt naar het raam: ‘Het sneeuwt nog steeds hè!’

‘Ja, voorlopig zit je hier vast. Volgens de radio ligt alle verkeer plat!’ zegt Sita ernstig. Ondertussen loopt ze Arnold achterna. ‘Taboe’ krijgt gelijktijdig weer het vertrouwde plaatsje in de boekenkast.

‘Verbaast het je, dat ik dat niet erg vind?’ zegt Arnold als Sita naast hem staat.

Sita en Arnold staan dus naast elkaar voor het raam, dat uitkijkt op de daktuin. Het zwakke keukenlicht toont een spel van dansende sneeuwvlokken. Even staan die vlokken bijna stil. Dan weer jaagt de wind ze in spiralen voort. Op de daktuin vormt zich zo al een flinke sneeuwduin. De verte is grauw-zwart met een waas van een oranje neon-straatlantaarn De flat in de verte doemt slechts zo-nu-en-dan op. Dan weer zijn er slechts de zwak-geel verlichte sneeuwvlokken.

‘Het zijn twee ruiten met planten daar tussen en deze straat heeft nog geen led concludeert Arnold,’ en hij zegt: ‘Vanuit de sauna naakt in de sneeuw schijnt een heerlijke ervaring te zijn. Dat zeiden ze in die tv-documentaire over naturisme,’ er zit een voorzichtige vraag in de bewering van Arnold.

‘Als de sauna straks heet is, kun je het zelf ervaren Arnold,’ antwoordt Sita.

Naomi staat op

Voor Naomi is het nog heel vroeg in de morgen. Buiten is het nog zo donker als de nacht. Dikke witte wollige sneeuwvlokken dwarrelen in het licht van een enkele straatlantaren. Naomi is naakt; onwillekeurig streelt ze haar blote huid. Het is heerlijk warm in de huiskamer. Het zachte licht van kaarsen toont haar naakte gestalte in de manshoge spiegel. Ze geniet van haar spiegelbeeld. Het is wonderlijk hoe snel vooroordelen van je af kunnen vallen. Gisteravond werd het nog gezellig, want Annie had bezoek toen ze binnen kwamen vallen. Dus een huis vol naakte mensen; het was allemaal zo gewoon!

Hoewel het duidelijk is, dat Arnold een oogje op haar heeft; moet Naomi hem gelijk geven. Met haar figuur is niets mis! In tegendeel ze is mooi! Vergeleken met de anderen is ze zelfs heel mooi. Het martelend lijnen kan dus meteen overboord!

‘Nog een goede morgen Naomi,’ zegt Sita als ze opkijkt: ‘Wat denken jullie van een haptotantrales?’

‘Dat lijkt me leuk!’ antwoordt Arnold spontaan.

Naomi aarzelt. Er is zoveel gebeurt in een korte tijd; het lijkt wel een droom. Dit zal haar tweede les worden die iets weg heeft van yoga. Ze heeft eens en proefles yoga in een wijkcentrum geprobeerd, maar dat stelde niet veel voor. Dit lijkt heel anders! Ze heeft het gisteren op video gezien. Al dat strelen doet haar aan de ene kant huiveren, maar trekt aan de andere kant ook aan. ‘Het is een unieke kans, Naomi!’ zegt ze in zichzelf. Soms moet een mens een gokje wagen. Bij de vorige gok bleek de drempel achteraf veel lager. Dan zegt ze resoluut: ‘Ik doe mee!’

‘Goed; Annie komt er zo aan! Ze helpt mee als lesassistente. Naomi, ga maar vast daar op onze yogavloer als een Lappenpop op je rug liggen,’ zegt Sita en ze verandert  — met haar phone —  de spiegel er achter in een bos met een beekje en vogelgeluiden.

Wordt vervolgt met: 10a. Over tegenstellingen en gevoel.