Vrijheidskwartier - roman...

9. Naakt yoga, 't blijft toch een keuze?

Sita en Fatima converseren nog steeds over yoga en haptotantra. Het gaat vooral over de naakte lessen en hoe Sita daarmee om gaat. Ondertussen dekt de ijverige serveerster de tafel af en brengt het toetje...

Een foldertje bij de hand is handig

‘Dus Sita; je bedoelt, dat je die vrijheid gewoon moet pakken, door te doen.’

De serveerster richt zich tot Sita: ‘Misschien is het een onfatsoenlijke vraag; maar ik heb het één-en-ander opgevangen. Weet U misschien, waar ik hier aan nudistisch yoga kan meedoen?’

Sita reageert meteen met: ‘Dat is als ik het goed heb hier vlak bij,’ gelijktijdig zoekt ze al naar een stapeltje folders in haar tas. ’Laat me eens even kijken?’ ze bladert door het stapeltje: ‘Kijk dit is het juiste foldertje. Het gaat om yogastudio ‘Vrijheid op de mat’ hier aan de Stationsweg nummer 16. Dat is even voorbij de bocht. Naast een webadres staan er telefoonnummers op om contact op te nemen.’

De serveerster glundert als ze het foldertje aanpakt: ‘Bedankt en geniet van het toetje dames.’ Dan reageert ze weer op een wenk van een klant een paar tafeltjes verder op.

‘Sita’ komt het vaker voor, dat je zo over naakt-yoga wordt aangesproken?’ vraagt Fatima nieuwsgierig.

Naakt op een kalender

‘In ieder geval vaak genoeg om met een stapeltje brochures rond te lopen.’ Ondertussen bergt Sita de foldertjes weer op: ‘Ik denk dat deze confrontatie puur komt, doordat zij flarden van ons gesprek heeft opgevangen. Toch sinds ik voor die yogakalender en de website heb geposeerd; wordt mijn gezicht duidelijk met yoga verbonden.’

‘Sita, dat was toch niet geheel naakt hè?’

‘Maar natuurlijk wel Fatima; als je het nudisme wilt promoten, ga je niet gekleed op zo'n kalender staan,’ ondertussen vist Sita weer in haar tas: ’Kijk dit is de nieuwe voor volgend jaar. Binnenkort ligt hij weer in de boekhandels en tijdschriftenwinkels,’ gelijktijdig schuift ze de fullcolourkalender uit de envelop.

Fatima bekijkt de foto's zorgvuldig. Na enige tijd reageert ze met de opmerking: ‘Gelukkig zijn het niet alleen dames!’

Een jonge Louis van Gorkom maakt op een strandje de Garudasana.

“Ja Fatima; we hebben bewust gekozen voor iets meer mannen. Je wilt het algemene ‘glamour idee van mannen’ niet versterken,” zegt Sita, waarbij haar lage stem bij ‘glamour’ nog dieper wordt om daarop de nadruk te leggen: “De man op de voorplaat is ‘Louis van Gorkom’ de grondlegger van haptotantra. Die foto is nu zo'n 75 jaar geleden genomen.”

Nu stelt Fatima de vraag, die op haar lippen ligt: ‘Wordt je vaak herkend?’

Even aarzelt Sita, dan komt haar lage vrouwenstem met: ‘Toen de vorige kalender pas uit was werd ik regelmatig herkend. Nu is die aandacht weer vergleden. Hoe het straks weer wordt is afwachten!’

‘En als je op die foto's een slipje had moeten dragen?’ flapt Fatima er uit.

‘Dan had ik het niet gedaan!’ zegt Sita resoluut: ‘Want ik wil juist die vrijheid adverteren! Ik wil ook geen verstoppertje spelen in de poses, zoals je dat vaak ziet in zachte erotische foto's. Ik bedoel, dat de richting zo is gekozen, dat juist een arm of een been je vagina bedekt, of dat schaduwen een dergelijk effect hebben. Frits heeft er weer echt wat van gemaakt.’

Fatima kijkt op haar horloge: ‘Ik heb nog zoveel vragen Sita, dat we hier nog tot morgen vroeg kunnen zitten praten. Helaas moet ik deze trein echt pakken, want anders wordt het veel te laat!’

Met een knuffel nemen ze afscheid van elkaar: ‘Ik zie je op de volgende les, Sita!’ zegt Fatima als ze zich los maakt: ‘En bedankt het was een geweldige ervaring.’

Fatima verlaat op een drafje het restaurant. Sita roept haar nog enkele woorden na maar die gaan te onder in het geruis van de arriverende trein. Even later ziet ze Fatima wuiven van uit de trein...

Ontmoeting met een kalenderfan

De coupé is nagenoeg leeg als de trein zich in beweging zet. Sita heeft een goed, verlichte zitplaats uitgezocht, zodat ze zou kunnen lezen. Voorlopig is ze daartoe nog niet instaat. De ontmoeting met Fatima vult haar brein met tegenstrijdigheden. Ze vraagt zich af, in hoeverre ze zelf in twee culturen leeft. Is er nog wat over van de Hindoe in haar? Heeft het accepteren van chakra's, dharma en reïncarnatie binnen het polder-nieuwe-tijds-denken haar principes niet laten verworden tot die van een kaasmeid?

In een bijna oneindige leegte glijdt buiten het nachtelijk polderlandschap voorbij. De hagel die deze kilte schijnbaar moet versterken, raast weer tegen de ruiten. Een jongeman, die een paar banken verderop zat, gaat tegenover Sita zitten. Sita negeert de jongeman; ze tracht haar gedachten te ordenen. Even is daar de gedachte aan haar tweelingzus Radha. Radha zit inmiddels halverwege in haar routineles. Zo zijn er meer van die flitsen. Ondertussen ziet ze dat de jongeman haar regelmatig gadeslaat. Lezen is vaak een goede methode om een ongewenste conversatie te vermijden, bovendien helpt het bij opdringerige gedachten, dus pakt ze Taboe in de hoop dat het verhaal haar weer zal boeien: “Een tengere dame van middelbare leeftijd komt binnen. Cirvel neemt de vrouw in zich op. Haar naaktheid geeft haar een uitstraling van: ‘Ik ben heerlijk mezelf en ik hou van het leven!’ Ze komt verrukkelijk trots over.

‘Dit is zuster Laura. Ze zal jullie helpen bij het opknappen. Ik zie jullie straks weer bij de overdrachtsceremonie geeft meester Agdar aan bij het voorlopig afscheid...’

De rite van de overdracht

De Overdrachtsceremonie is aanstaande. Het idee doet Cirvel griezelen. Zij en Anga zullen zich ten aanschouwen van die ruige soldaten poedelnaakt moeten uitkleden. Verder zal inmiddels het hele dorp wel aanwezig zijn. Berichten gaan heel snel rond in deze streken, bovendien valt er voor het volk weinig te beleven. Zo'n ware volksoploop is dan onvermijdelijk. Langzaam loopt het gezelschap naar het voorplein van het klooster. Meester Agdar geeft Cirvel een hand en probeert haar moed in te spreken. De oude monnik is best aardig, maar hij kan aan dit vernederende vertoon ook niets veranderen.

Cirvel kijkt naar Anga. Ze vindt het verschrikkelijk, dat dit levenslustige meisje dit vreselijke lot met haar moet delen. Het arme wicht zal aangerand worden door misschien wel duizend ogen! Op het midden van het voorplein, hebben de soldaten reeds een reusachtig vuur ontstoken. Het zijn inderdaad de zelfde soldaten, die haar op de tocht hebben begeleid. Buiten deze kring staan nog meer soldaten opgesteld. Deze laatste herkent Cirvel niet. Het plein is volgestroomd met mensen. Het publiek zit zelfs in de bomen en op de muren. Voor het vuur is een podium, waar de commandant van de troepen reeds heeft plaatsgenomen. Cirvel ziet hoe de abt van het klooster  — in een draagstoel —  naar het podium wordt gebracht. Statig neemt hij in de zetel naast de commandant plaats. Door zijn rechtvaardigheid is deze abt heel geliefd bij de arme dorpsbewoners, dus wordt hij verwelkomd met een oorverdovend gejuich.

Donkere wolken pakken inmiddels boven het klooster samen. Het rommelt in de verte. Aarzelen klimt Sita het podium op. Ze huivert, want die droom  — waarin ze levend wordt verbrand —  staat haar weer helder voor de geest. Als verdooft gaat ze op de zetel zitten, die haar wordt aangewezen. Zo als een slavin dat betaamd, moet Anga moet aan haar voeten op de houten vloer gaan zitten.

De toespraak van de commandant gaat geheel langs Cirvel heen. Nu gaan de laatste vijf jaar van haar leven definitief in. Nog vijf jaar dan zullen niet alleen hun kleren, maar ook hun lichamen in vlammen opgaan. Deze plechtigheid is zoiets als van-te-voren je eigen executie herdenken. De hoogwaardigheidsbekleders zijns inmiddels klaar met hun toespraken. Het applaus sterft weg; doodse stilte. Het trompetgeschal snijdt Cirvel door merg en been...”

‘Spannend hè!’ zegt de jongeman die tegenover Sita zit onverwacht.

Sita schrikt op: ‘Ja ... uh.’

Met: “‘Taboe’ staat in een gebonden, geïllustreerde uitgave bij mijn ouders in de boekenkast; ik ken het verhaal dus,” tracht de jongeman haar aandacht te trekken.

Sita reageert wat afhoudend met: ‘Oh, ja.’

‘Ik werd als puber prompt verliefd op Cirvel!’ voegt de jongeman er aan toe.

Wordt vervolgt met: 9a. De Maha Kumbh Mela.